een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

toelichting 

volgend gedicht

home

 
 
ALPE D'HUZES
 
Wat is dat toch voor vreemde gedachte
dat we mensen helpen door een berg te bedwingen.
En was het maar een berg! Alpenwei
tussen door wintersport getekende hellingen.
 
Iemand die bijkomt van een chemokuur
kan z'n eigen gras niet maaien. Dus laat
die fiets staan en pak de grasmaaier.
Iemand die herstelt van een operatie
kan z'n vloer niet dweilen, z'n muur niet witten.
 
Al lukt het ons steeds meer de ziekte te bedwingen,
mensen blijven getekend. Soms voor maanden,
meestal jarenlang. Steek hen niet de ogen uit
met een goedbedoeld vertoon van gezondheid,
blakend van vitaliteit. Hier beneden
moet het gebeuren. Boven wacht geen beloning.

 

 

 

 

 

© Eric van Loo

 
 
Susan Sontag (1933-2004) schrijft in haar boek 'Illness as Metaphor' dat mensen met twee paspoorten ter wereld komen. Een voor het 'koninkrijk der gezonden' en een voor het 'koninkrijk der zieken'. Het lijkt soms of de mensen in deze koninkrijken verschillende talen spreken, alsof ze elkaar niet meer zoals voorheen vanzelfsprekend kunnen begrijpen.