een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

toelichting

 volgend gedicht

home

 
 
Beste Frank,
 
Je wordt geroemd om je teksten
die je vervolgens
onverstaanbaar zingt.
 
Je dweept met Pessoa, met diepe gedachten
die je vervolgens
onnavolgbaar herhaalt.
(onnavolgbaar herhaalt)
 
Je droomt van Dylan, de zestiger jaren,
een zoekende zanger
met een veelkleurig hart.
 
En nooit als jij je zegt
weet ik wie je bedoelt.
Zo hevig mis jij de tweede persoon,
iemand die voelt wat jij voelt.
 
En natuurlijk, ik hoor je liever dan
(vul maar in) maar:
Wat is poŽzie?
Wat is dichterlijke vrijheid?
En wat gewoon slordigheid?

 

 

 

 

 

 

© Eric van Loo

 
 
GeÔnspireerd op het nummer 'De vraag van het bestaan' en andere nummers van Frank Boeijen.