een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

volgende gedicht

toelichting

home

 
 
 
DE OGEN VAN MIJN ZOON
 
 
Te jong om te weten dat niets bloeit
zonder doorns. De laatste bloeddruppel
van de herfst, tot leer verweerd.
Geen bes of bottel een klein rood vlak
tegen een zweem van lichte takken.
Kunstenaar is hij die stilstaat, zegt hij.
Alle begin is beweging is groen is
wat uitloopt wat durft wat valt.
 
Stuitertijd. Knipoog. Sluitertijd.

 

 

© Eric van Loo

© foto Rutger van Loo

 

 

 

Dit gedicht was genomineerd voor de Selexyz Scheltema Gedicht en Beeldprijs Almere 2010. Voor deze wedstrijd konden dichters samen met een beeldend kunstenaar een duo-kunstwerk inleveren. Dit leverde een fantastische variatie op van de meest uiteenlopende werkvormen. De 20 genomineerde kunstwerken worden geŽxposeerd in de Nieuwe Bibliotheek van Almere 25 september t/m 6 november 2010. Op de laatste dag worden de kunstwerken geveild.

Onze volledige inzending betrof een canvasprint van dit gedicht, door Rutger vormgegeven in de foto. Klik hier voor het volledige duokunstwerk. Of kies voor een grote weergave.