een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

volgende gedicht

home

 
 
GOOGLE EARTH
 
Met een paar klikken
hangen we boven de wolken,
verlaten we alle staten
en kantelen de aarde
die nadert en nadert.
Zolang ik het roer omklem
ken ik geen hoogtevrees.
Van alle landen en steden
precies deze coŲrdinaten.
 
Ik herken het hart van Utrecht,
de golvende lijn van de Oude Gracht.
Daarnaast, vierkanter dan vierkant
de contouren van Hoog Catharijne.
Iemand is mij voor geweest,
heeft zijn schotel achteloos geparkeerd,
stapelt schoorstenen en luchtkokers
op rommelige daken, vergeet zijn ladders
in een symfonie van bruin en grijs.
 
Met een paar klikken verlaat ik de stad
die groeit en bruist
en verandert.

 

 

 

© Eric van Loo

 
Dit gedicht kreeg de prijs als beste inzending over Hoog Catharijne / het stationsgebied bij de SLAU HC-trofee 2007. Hieronder word ik geÔnterviewd door presentator Jeroen Wielaert bij de prijsuitreiking op het terras van Hoog Brabant 4 november jl. (foto AD/UN)