een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 

toelichting

volgende gedicht

home

 
 
GOUDEN UREN
 
De akkers lagen in het late licht,
de wereld ziet hij door zijn lens.
Dit zijn de gouden uren, zegt hij
en ik zag hoe een warme glans
 
zich over de kale akkers legt,
over de velden waar ik zo-even
nog aan voorbijreed, op weg naar
een bosje nieuwe natuur.
 
Op dit uur hoef ik nergens heen.
Ik kijk uit over een vijver en voel
geen muggen wolken rond mijn haar.
 
Wat herinnering wordt blijft ongezien,
iets wat later oplicht, zachtjes
zoemend rondcirkelt in ons hoofd.

 

 

 

 

© Eric van Loo

 

 

 

Gedicht bij een foto van Rutger van Loo. Het 'bosje nieuwe natuur' betreft Nieuw Wulven, een pas enkele jaren terug ontsloten bos boven Houten. Klik hier voor de volledige weergave van de foto.