een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poëzie - een plek om aan te schuiven
volgende gedicht
home
HOLLANDS LICHT
Wat Vermeer vermocht te maken
zijn penseel gedoopt in licht
kan ons jaren later raken
in een onbespied gezicht.
Onbespied – in volle aandacht
bij het glas dat voor haar staat
tot de rand gevuld met zonlicht
treft mij de glans op haar gelaat.
Sinds het licht door oude meesters
op het doek is vastgelegd
zien wij de wolken zoals Ruysdael
en soms de schoonheid van Vermeer.
Al draagt dit meisje nog geen parel
haar eenvoud schittert evenzeer.
© Eric van Loo