een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over pozie - een plek om aan te schuiven
 

volgende gedicht

home

 
 
INSOMNIA
 
Geef mij een klok die de uren slaat
wanneer ik s nachts niet meer kan slapen
en mijn gedachten door de straten
dolen van een lege stad.
 
Wanneer schaduwen spoken
in mijn hoofd en onverdoofd
ik weer mijn schenen stoot.
 
Laat iets mij dan weghalen
bij die verlaten bushalte,
een hand op mijn schouder,
een uur dat voorbij is.
 
Geef mij een teken
dat dit eindig is.

 

 

 

 

Eric van Loo

 
 
Dit gedicht is geplaatst in OpSpraak nr. 38 (najaar 2008)