een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over pozie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

volgende gedicht

home

 
 
LEIDSCHE RIJN
 
Ik voel mij hier misplaatst
tussen witte toegangswegen.
Midden in het weiland ligt een brug
te wachten op verkeer, blokken-
dozen blokkeren mijn blik, als
rondslingerend reuzenspeelgoed.
Voor de hand liggende gedachten
zakken weg in het zand.
 
De man op de grond
heeft daar geen boodschap aan.
Zijn been ligt onder een vreemde
hoek, zeker een vergissing
Onverstaanbaar gemompel
slaat een brug, telefoons
wisselen van hand terwijl
de regen nog glinstert
en de kou verdwijnt.
 
Toegangswegen bestaan alleen
op papier. Vanochtend
lag een man op mijn weg.

 

 

 

Eric van Loo