MEREVELDSEWEG (2)

 

Het is een wonder dat ze er nog zijn.

Kieviten. Als ik de grof geploegde akker

nader beginnen ze te krijsen

alsof ze met elke veer mij erop

willen wijzen: Blijf! Zwijg! Kijk!

Hier zijn onze jongen verstopt!

 

Terwijl ik rustig afstap binden ze in.

Ze maken wel leven maar vinden

mij te stil, te groot. Tussen

mijn boomstammen van benen

scharrelen twee donspluisjes weg,

blijven op grijpafstand staan,

wanen zich onzichtbaar.

 

Moeder kievit schreeuwt het uit:

Blijf! Zitten! Waarjee! Ziiieeeet!

Minutenlang verroer ik me niet.

Ze houden hun adem in.

 

© Eric van Loo, april 2010