een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

 

volgende gedicht

home

 
 
OPONTHOUD
 
Er waren inderdaad meer werelden.
 
In de ene vervolgde hij zijn weg
naar het zuiden. Nog een uurtje
tot de eerste pauze. Koffie.
En ís avonds volgens plan
de tent opgeslagen in de Jura.
 
In de andere bevond hij zich in de vangrail,
wakker geworden uit een boze droom
die zich niet meer weg liet poetsen.
Twee seconden maakten het verschil,
alleen de thermoskan schonk nog dezelfde koffie.
 
Later zag hij de krassen op het achterportier
en herinnerde zich die droom
van twee weken eerder. Zo levensecht
dat de vraag zich opdrong
hoe die krassen daar terecht waren gekomen.
 
Waar die werelden elkaar raken.

 

 

 

© Eric van Loo