een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 
 

 

 

volgende gedicht

home

 
 
RIJPING
 
Ik heb een regel geschreven
die ik bewaar voor later.
Onderin de eiken kast,
in het kleinste laatje
 
laat ik de woorden rusten.
Er is nog niemand die ze
heeft bedacht, laat staan
weegt of wil verwerpen.
 
Maar als ik 's avonds
de kaarsen aansteek
is niets meer hetzelfde.
 
Mijn schrift blijft leeg
en de kast begint
zachtjes te glimmen.

 

 

 

© Eric van Loo