een lege tafel - nieuwe gedichten - gedachten over poŽzie - een plek om aan te schuiven
 

volgende gedicht

home

 
 
SCHADUW VAN DE LIEFDE
 
Ik fietste op de Stadhuisbrug. Jij liep
mij tegemoet, in lage zonneschijn,
volledig in je telefoon verdiept.
De kennismaking kon niet fletser zijn.
 
En toch, ik voelde een vonk ontbranden
alsof ik heel mijn leven had gewacht
op dit moment, dat wij elkander
bijna ontmoetten op de Oude Gracht.
 
Ik werd betoverd door je lichte pas,
je voeten die de keien amper raakten,
de echo van je lippen, rode jas,
je handen die naar hartstocht haakten.
 
Minutenlang heb ik je nagestaard.
Toen trapte ik door, wťg uit jouw leven,
over de Vismarkt, langs de Donkere Gaard,
ik wist nauwelijks waar ik was gebleven.
 
Soms zie ik voor me, hoe het ook kon gaan,
hoe het zonlicht dat ons beiden raakte
ons samenbracht, versteld deed staan.
Alsof het leven zelf een foto maakte.
 

© Eric van Loo

 
Dit gedicht is ingezonden voor de gedichtenwedstrijd van Utrecht over Utrecht 2013. Het thema dat jaar was 'Niets is wat het lijkt'. Het gedicht is geÔnspireerd op de foto 'Stadhuisbrug' van mijn zoon Rutger. De volledige foto is terug te vinden op zijn website. Voor deze foto ontving hij 9 juni jl. de 1e prijs in de categorie fotografie uit handen van Werry Crone.
Het kan aardig zijn het gedicht 'Aan Rika' van Piet Paaltjens naast dit gedicht te leggen.