|
Vanaf 1961 woonde en werkte de Zuid-Afrikaanse dichteres Elisabeth Eybers (1915-2007) in Amsterdam. Haar werk is o.a.
bekroond met de Constantijn Huygensprijs (1978) en de P.C.
Hooftprijs (1991). Eindigheid en sterfelijkheid waren al langer
belangrijke thema's in haar werk. De bundel 'Tijdverdrijf'
verscheen in 1996, toen zij de tachtig al was gepasseerd, en
ademt deze thematiek van begin tot eind.
In bovenstaand gedicht
verwoordt zij scherp maar fijngevoelig wat veel ouderen ervaren
wanneer zij in het ziekenhuis worden opgenomen. De ik-persoon
voelt zich object van onderzoek. Men verdringt zich rond haar
bed om iets te vinden waaraan nog gesleuteld kan worden. Maar
wil zij dat wel? De titel zegt genoeg. |
