volgende gedicht

ouder worden in de poëzie - start

home

Ingmar Heytze

uit: ‘Het ging over rozen’

Uitgeverij Podium, 2002

Tevens in: 'Het beste en de rest', Podium 2006

commentaar

 

Bijgaand gedicht gebruik ik graag als illustratie bij lezingen over geheugenklachten bij ouderen en bij bijscholingen over de verschillende typen dementie, belicht vanuit de (neuro)psychologie.

Het gedicht laat om te beginnen zien, dat het kwijt raken van dingen niet specifiek is voor ouderen: de Utrechtse dichter Ingmar Heytze schreef dit gedicht rond zijn dertigste.

Ook illustreert het, dat het niet zinnig is om alleen te kijken naar wat mis gaat. Bij het omgaan met dementerende ouderen is het essentieel om mensen in hun waarde te laten, en hen zo veel mogelijk aan te spreken op wat zij nog wél kunnen! Om meer aandacht te geven aan al die ‘dingen’ (bijv. oude kennis, levenservaring, emotionele reacties)  die roepen: “maar wíj zijn er toch?”