ouder worden in de poëzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
 
 

volgende gedicht

ouder worden in de poëzie - start

home
 
 
AFDALING OP KLAARLICHTE DAG IV
 
Je ziet hoe het gebeurt
het is klaarlichte dag – en het gebeurt
voor je ogen zie je hoe het lichaam
van een man
levend afdaalt in de aarde.
 
Het is heel licht, het is van dat hevige
verzadigde zomer-licht waarin je weer even ziet: ja dit
dit was het landschap
hemel en aarde verbonden door grasgroene bomen.
 
Lichaam, denk ik, als je mijn eigen lichaam bent
waar heb je me gevonden
waar breng je me heen
waar laat je me gaan
 
en wat is het in dat hoofd van mij
angst of verlangen, weerzien of afscheid
voor aarde, van aarde, naar aarde.

 

 

 

 

 

 

Rutger Kopland
 
uit: ‘Over het verlangen naar het sigaret’
 
Van Oorschot, 2001
 
beeld: Co Westerik
 
commentaar
 
De dichter liet zich voor dit vers inspireren door een reeks schilderijen van Co Westerik met dezelfde titel. De schilderijen zijn eenvoudig van aard, maar onder de naïeve beelden gaat een voelbare spanning schuil. De woorden van Kopland zijn ook eenvoudig, maar zorgvuldig gekozen. De schilderijen herinneren de dichter aan zijn eigen sterfelijkheid. En hij speelt ons de vragen door, vrij vertaald: 'Wat blijft er van me over als dat lichaam van mij in de aarde afdaalt?' In de laatste regel horen we de woorden van aswoensdag terug: 'Gedenk, mens, dat gij stof zijt en tot stof zult wederkeren'.