|
|
-
-
-
KRASSEN
-
-
Ik zie vaak verwarde mensen
-
haperen waar wij ons haasten.
-
De taal wordt vreemd, voor wie
-
niet luistert - het wordt vreemd.
-
-
Een dode moeder komt tot leven
-
in een dof geworden blik.
-
Vastgeklonken aan haar tafelblad
-
vraagt zij: is de aarde plat?
-
-
Wat ik zeg doet niet terzake,
-
de taal wordt vreemd - een vreemde klank.
-
Luister, hoe die laatste woorden
-
schrapen op het tafelblad.
|
|
|
