 |
|
ouder worden
in de poëzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
|
|
|
|
|
-
-
-
HOE WORDEN WE OUD?
-
-
Hoe worden we oud?
Beetje degelijk of beetje stout?
Ik vond de weg en ik ging dansen
Niet om te flirten of te sjansen
Met grote groep en bruine hoed
Dans ik country en dat gaat goed.
Mensen denk daarover en doe eens mee.
Het maakt je blij en heel tevree.
Leeftijd doet er echt niet toe.
Ook de vijftigers worden moe.
Ik ben zeventiger. Het doet er niet toe!
|
|
|
|
|
Anny Luten-Wijbenga
Uit: 'Dichter bij elkaar'. Uitgave van Dabar-Luyten en Mozeshuis,
2001.
commentaar
|
|
|
|
|
|
|
|
|
-
Dit gedicht werd geschreven door
een oudere deelneemster aan het project ‘Dichter bij elkaar’, dat door
enkele deelnemers aan de Winteracademie van het
Mozeshuis te Amsterdam werd opgezet. Het is een simpel
gedichtje, minder hoogdravend dan het werk van de meeste gerenommeerde
dichters op deze site. En dat is juist de charme er van. De dichteres
zoekt het niet in de grote dingen, maar in de alledaagsheid. Een
gezellige activiteit om de eenzaamheid te doorbreken, om anderen te
ontmoeten en lol te hebben. Dan maakt leeftijd niet zo veel meer uit.
|
|
|
|