 |
|
ouder worden
in de poëzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
|
|
|
|
|
-
-
-
WEDUWNAAR
-
-
zijn kamer wordt zo groot
-
als de omtrek van haar wezen
-
in elke centimeter huist herinnering
-
uit de kast pakt hij het ene kopje
-
het andere blijft doelloos staan
-
het gedeelde leven van de alledaagse dingen
-
nu voorgoed voltooid verleden tijd
-
uit zijn ooghoek rolt een traan –
-
-
na zestig jaar
-
plots als in een droom
-
is zij van hem heengegaan
|
|
|
|
|
Oeke Kruythof
-
uit: ‘OPUS
100:
-
gedichten 1991-1994’
Language Editing, 1994
commentaar
|
|
|
|
|
|
|
|
|
-
Dit gedicht, geschreven bij een foto van Adriaan
Gorter, ademt een stil verdriet. Alledaagse dingen herinneren de weduwnaar
elk moment van de dag aan zijn overleden vrouw. Alles in het gedicht draait
om de afwezige, zonder dat zij zelf direct in beeld komt. Juist door de
algemene bewoordingen wordt het onontkoombare voelbaar. Twee mensen, een
leven lang samen, en één die achterblijft.
|
|
|
|