 |
|
ouder worden
in de poëzie - dichters over de ouderdom - werk van oudere dichters
|
|
|
|
|
-
-
-
DE DOOD
-
-
Die lompe gast zal jou niet overslaan.
-
Nooit belt hij op en vraagt: "Kom ik gelegen?"
-
Hij komt te vroeg, te laat, zijn zeis stoot
tegen
-
je lamp of vaas. Hij laat zijn koffie staan.
-
-
Beloftes worden niet door hem gedaan
-
en hij zal nooit die knekelvoeten vegen.
-
Hij wil niet schaken. Er wordt stuurs gezwegen
-
tot hij je vraagt om met hem mee te gaan.
-
-
Dat was het dan. Je bent opeens zo moe.
-
Hij zegt: "Je wist toch dat ik ooit zou komen.
-
Die lamp, die vaas, die doen er niet meer toe.
-
-
Kijk niet zo bang. Het sterven doet geen pijn.
-
Het zal een slapen, slapen zonder dromen,
-
het zal een slapen zonder weerga zijn."
-
|
|
|
|
|
Patty Scholten
uit: ‘Slapen zonder weerga’
Atlas, 2002
commentaar
|
|
|
|
|
|
|
|
|
- Dit gedicht
bevat een lichtvoetig portret van de dood, weergegeven als het klassieke
personage met de zeis. Het ademt een rustige, geruststellende toon,
troostend bijna. Hij wijst ons ook een beetje terecht: 'het is ook nooit
goed met de mensen, ik kom te vroeg of te laat, maar nooit verwacht, nooit
echt gelegen.' Mooi is de dubbelzinnigheid in de slotregel. Het sterven
wordt niet alleen als een
'weergaloos' slapen voorgesteld, maar ook als een slapen 'zonder terugkeer'.
- Het gedicht is ook opgenomen in de
bundel 'Kom ik gelegen - gedichten uit Heerewegen' (Uitgeverij DichterBij).
Van januari tot oktober 2003 werkte Patty Scholten als huisdichter bij
Woonzorgcentrum Heerewegen te Zeist. Genoemde bundel is een afronding van
dit project, en bevat naast gedichten van Patty Scholten ook gedichten van
bewoners en personeel van Heerewegen, alsmede gedichten van studenten van de
schrijversvakschool die bij het project betrokken waren en van de dichters
die in de begeleidingscommissie zitting hadden.
-
|
|
|
|
| |
|
|