|
De
bundel 'Kaalslag' van de bij publicatie bijna 70-jarige Ellen Warmond stond
in mijn bibliotheek gecategoriseerd onder 'Gedichten over de ouderdom'. En
inderdaad, de hele bundel ademt een gevecht tegen de tijd, tegen de leeftijd,
tegen het leger wordende leven, tegen de dood. Zelf geeft de dichteres geen
thema aan, maar de titel liegt er niet om, evenals het motto dat zij op de
eerste bladzij plaatst:
"Alles is dood en overal liggen de lijken." (Dostojevski). Geen vrolijke bundel dus.
Juist in de grimmigheid van
de overdrijving lijkt de dichteres enige troost te vinden. Het
gedicht 'Project' zoemt in op het thema 'nooit meer'. Des te
krachtiger doordat zij geen voorbeelden geeft, maar de lezer
zelf een meerkeuzevraag aanbiedt. Of liever gezegd een wrede
variatie daarop. In de zinsnede 'geen milde oude willen worden'
klinken de regels van Dylan Thomas door: "Rage,
rage, against the dying of the light". (Vreemd genoeg
gebruikt de dichteres deze regels juist als titel van een ander
gedicht.) |